Ze noemen me Baboe

In het uit archiefmateriaal opgebouwde Ze noemen me Baboe verbeeldt regisseur Sandra Beerends het levensverhaal van de Javaanse Alima. Op de vlucht voor een gedwongen huwelijk vindt Alima in de jaren veertig werk als baboe (kindermeisje), bij een Nederlandse familie, waar ze de zorg krijgt voor baby Jantje.

Alima reist met het gezin mee naar Nederland, waar ze wordt beïnvloed door Indonesische studenten die dromen over een onafhankelijk Indonesië. Bij terugkomst komt het gezin gedurende de Japanse bezetting in een kamp terecht en zo verliest Alima haar werk, huis en familie. Ze zal zich Jantje altijd blijven herinneren als haar eerste kind.

In de kampong ontmoet ze haar grote liefde, de onafhankelijkheidsstrijder Riboet. Samen met hem droomt ze over een onafhankelijk Indonesië waarin vrouwen hun eigen keuzes kunnen maken en meisjes naar school mogen.

In de roerige tijd rondom de Tweede Oorlog, concentreert Ze noemen me baboe zich op het menselijke aspect in een kantelende wereld.