Alblasserdam

Alkmaar

Amersfoort

Amsterdam

Apeldoorn

Arnhem

Bergen (NH)

Breda

Bussum

Castricum

Delft

Den Bosch

Den Haag

Deventer

Dordrecht

Eindhoven

Enkhuizen

Enschede

Goes

Groningen

Haarlem

Helmond

Hilversum

Hoorn

Houten

IJmuiden

Leeuwarden

Leiden

Maastricht

Middelburg

Nijmegen

Oostburg

Oosterhout

Rotterdam

Schiedam

Soest

Tilburg

Utrecht

Voorschoten

Wageningen

Woerden

Zaandam

Zevenaar

Zierikzee

Zutphen

Zwolle

Tao Okamoto en Virginie Efira wandelen door Parijs en filosoferen over een betere wereld, in deze lekkere lange film van Ryûsuke Hamaguchi (_Drive My Car_).

Marie-Lou, directrice van een verzorgingstehuis in Parijs, probeert met een innovatieve verzorgingsmethode conventies te doorbreken. Ze stuit op felle weerstand van haar team, dat het volledig centraal stellen van de wensen en waardigheid van de bewoners niet werkbaar vindt. 

Het leven van Marie-Lou neemt een onverwachte wending wanneer ze Mari ontmoet, een Japanse theaterregisseur die tegen kanker vecht. Terwijl er een hechte vriendschap tussen de twee vrouwen ontstaat, bundelen ze hun krachten in de strijd het onmogelijke mogelijk te maken.

196 minuten stilzitten klinkt lang, maar zie _All of a Sudden_ als zo'n heerlijke mental health walk, gewoon in de filmzaal. Regisseur Ryusuke Hamaguchi (_Drive My Car_) neemt ruim de tijd en voor je het weet doe jij dat ook. In een wereld waarin iedereen rent, vliegt en door moet, is z'n nieuwste film een (niet normaal) geduldige en welkome verademing. Hamaguchi baseerde het verhaal losjes op de brievenwisseling tussen twee academische penpals die elkaar schreven over filosofie, antropologie, kapitalisme en de naderende dood. Virginie Efira castte hij als Marie-Lou, een Franse zorgdirecteur die de op geduld gebaseerde Humanitude-methode in haar tehuis probeert in te voeren, en Tao Okamoto werd Mari, een terminaal zieke theatermaker uit Japan. Marie-Lou en Mari ontmoeten elkaar per toeval in Parijs en al lijken ze ogenschijnlijk anders, voelen ze als zielsverwanten vanaf moment één. En dan gaan ze aan de wandel. Tijdens hun uitgestrekte tochten praten ze over het leven – en hoe het _all of a sudden_ zomaar voorbij kan zijn. Hoe mooier hun gesprekken, hoe grootser de kleine dingen om hen heen aanvoelen en hoe meer je ook als kijker vertraagt. _All of a Sudden_ is zo’n film die je ongemerkt weer op adem helpt. Iedere gehaaste huh-huh-huh verandert in een bevrijdende diepe zucht: Haaaaaaah… maguchi.

Een film als zo'n hele lange mental health walk waarna de wereld _all of a sudden_ een stukje lichter voelt.

Tao Okamoto en Virginie Efira wandelen door Parijs en filosoferen over een betere wereld, in deze lekkere lange film van Ryûsuke Hamaguchi (_Drive My Car_).

All of a Sudden

Terwijl vijftigers en drinkebroers Carlobianchi en Doriano wachten op een vriend die terugkeert uit Argentinië, beginnen ze samen met een jonge student aan een drankovergoten roadtrip door het Italiaanse platteland.

Het was een van de grote ontdekkingen tijdens Un Certain Regard in Cannes 2025, en de absolute favoriete festivalfilm van Cineville-redacteur Jesse. De Italiaanse regisseur Francesco Sossai weet met *Andiamo a bere l’ultima* – ‘laten we nog een laatste drankje nemen’ – die specifieke sfeer van de late uurtjes te vangen: het moment dat de alcohol de tongen losmaakt en je groot begint te dromen. Geschoten op korrelig 16mm voelt deze film als een Italiaanse zomeravond, maar dan in je favoriete filmzaal.

Ik hoef niet écht mee op kroegentocht met twee aangeschoten Italianen, maar zo op film is het wel een wonderlijk en inspirerend avontuur.

Terwijl twee vijftigers wachten op een vriend die terugkeert uit Argentinië, beginnen ze aan een dronken roadtrip door het Italiaanse platteland.

Andiamo a bere l'ultima

Taika Waititi's verfilming van de gelijknamige bestseller, met Jenna Ortega als je nieuwe, beste AI-vriendin.

In _Klara and the Sun_, gebaseerd op het boek van Kazuo Ishiguro, maak je kennis met Klara (Jenna Ortega), een _Artificial Friend_ die niets anders wil dan haar perfecte thuis vinden. Als ze Josie (Mia Tharia) ontmoet, herkennen ze meteen iets in elkaar. Josie heeft een moeizame relatie met haar moeder (Amy Adams), maar Klara weet met haar onschuldige verwondering en onwrikbare loyaliteit het gezin weer wat dichter bij elkaar te brengen.

Taika Waititi's verfilming van de gelijknamige bestseller, met Jenna Ortega als je nieuwe, beste AI-vriendin.

Klara and the Sun

Na de breuk met zijn partner leidt de 76-jarige Vicente in Maspalomas het leven waar hij altijd van droomde: vol zon, feesten en seks. Maar een beroerte maakt abrupt een einde aan zijn vrijheid. Hij wordt gedwongen te verhuizen naar een verzorgingstehuis in het plaatsje waar hij jaren geleden zijn dochter in de steek liet. Daar is hij niet langer de trotse, homoseksuele man van de Canarische Eilanden, maar keert hij noodgedwongen terug in de kast.

De 76-jarige Vicente vult zijn dagen met zon, feesten en seks. Maar wanneer hij naar een verzorgingstehuis moet, dwingt de nieuwe omgeving hem terug de kast in.

Maspalomas

In 2006 staat presentator Chris Hansen (Robert Pattinson) op het punt om televisiegeschiedenis te schrijven met zijn show _To Catch a Predator_. Hansen en zijn team jagen op de hoogste kijkcijfers en zetten een val voor volwassen mannen die denken een afspraakje te kunnen maken met minderjarigen.

Ah, 2006. Het jaar waarin Britney Spears geen rust kende, iedereen op MSN zat en tv-maker Chris Hansen over lijken ging voor z'n verknipte tv-show.

Het jaar is 2006, en _To Catch a Predator_-presentator Chris Hansen (Robert Pattinson) wil televisiegeschiedenis schrijven. 

Primetime

De roemruchte seventies-horror met kettingzaag en mensenhuidmasker. Dankzij een digitale oppoetsbeurt onder toezicht van regisseur Tobe Hooper ziet deze inmiddels veertig jaar oude klassieker er tijdlozer uit dan ooit.

Een bestelbusje doorkruist het Texaanse platteland. Aan boord: vijf vrienden op weg naar het huisje van de opa van een van hen. Dan maken ze de fout van hun leven door een gestoorde lifter mee te nemen. Het is het begin van een nachtmerrie waarin een familie van kannibalen en een immer ronkende kettingzaag de hoofdrol vervullen.

‘Gruwelijkste film aller tijden’. ‘Een misselijk, onsmakelijk en smakeloos werkstuk’, luidden de reacties bij verschijning van *The Texas Chainsaw Massacre* in 1974. Al gauw echter was de independent gedraaide en geproduceerde film de cultstatus voorbij - Tobe Hoopers ruggenmergverstijvende nachtmerrie groeide uit tot klassieker.

De op 74-jarige leeftijd overleden Hooper baseerde de film losjes op het levensverhaal van de gestoorde moordenaar Ed Gein, die de onhebbelijke gewoonte had de huid van zijn slachtoffers af te stropen en tot masker cq. trommels te vermaken.

De roemruchte seventies-horror met kettingzaag en mensenhuidmasker.

The Texas Chainsaw Massacre (re-release)

Het leven van de slimme, grappige John Davidson ziet er in 1983 aanvankelijk nog veelbelovend uit. De Schotse tiener droomt van een professionele carrière als keeper en ook op school hoort hij bij de besten. Maar dan begint hij, in een tijd waarin Gilles de la Tourette zelfs door artsen nog nauwelijks begrepen wordt, ongecontroleerd te vloeken en bewegen. 

John wordt gepest en buitengesloten op school en de relatie met zijn ouders verslechtert. Tot hij als twintiger Dottie ontmoet: de nuchtere moeder van een oude klasgenoot tegen wie hij nooit sorry hoeft te zeggen. Met Dotties steun vindt John weer een doel in zijn leven. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. 

Lachen, gieren en een beetje janken om het leven van de Schotse John, die strijdt voor meer begrip voor Gilles de la Tourette.

In het Schotland van de jaren 80 probeert John, een tiener met Gilles de la Tourette, zich een weg te banen door alle vooroordelen heen. 

I Swear

Op de daken van Tel Aviv, ver van het oorlogsgebied, voeren Israëlische militairen ’s nachts geheime gesprekken. Stap voor stap wordt zichtbaar hoe binnen het leger en de inlichtingendiensten wordt bepaald wie een doelwit is, welke technologieën en procedures daarbij worden ingezet en hoeveel burgerslachtoffers een aanval mag kosten. Tientallen tot soms honderden Palestijnse burgers kunnen daarbij als een aanvaardbare prijs voor het uitschakelen van één doelwit worden beschouwd. _Naza_ stelt daarmee de pijnlijke vraag: hoe kan het doden van onschuldige burgers binnen een militair apparaat zo genormaliseerd raken dat het niet langer als een moreel of juridisch probleem wordt gezien?

De titel verwijst naar Nezek Agavi, ‘collateral damage’, de Israëlische militaire term voor het verwachte aantal burgerslachtoffers van een luchtaanval. De term staat daarmee symbool voor de ontmenselijking die diep in het systeem is ingebakken: burgerdoden zijn geen tragisch neveneffect, maar een voorzien en aanvaard onderdeel van militaire operaties. 

_Naza_ van makers Yuval Abraham en Rachel Szor (_No Other Land_) ging in première op het Filmfestival van Venetië, waar de film de Special Jury Prize won.

Ga dit zien, vandaag nog. Wat in het duister werd berekend, trekt _Naza_ koud en onvermoeibaar voor het voetlicht.

_Naza_ heeft haast. Dringende haast. Vijf weken geleden wist vrijwel niemand dat deze documentaire bestond, begin deze maand ging-ie in première op het filmfestival van Venetië en nu al draait de film in Cineville. Tussen 2023 en 2025 werd _Naza_ in het diepste geheim opgenomen op de daken van Tel Aviv. Hoog boven de stad en laat in de avond voeren 24 Israëlische soldaten er gesprekken met regisseur Yuval Abraham over hun rol in de verwoesting van Gaza. Ze zijn te zien als zwarte schaduwen. Hun stemmen zijn vervormd, maar de kilheid klinkt er nog steeds in door. Tussendoor zoomt de camera in op woontorens met inwoners die rustig binnen hun vier muren leven, het beeld van een maatschappij die comfortabel op afstand blijft. Regisseurs Abraham en Rachel Szor leggen zo de ontspoorde werkelijkheid van het land en van het leger bloot. De soldaten vertellen over de (AI-)systemen die ze gebruiken om uit te rekenen hoeveel burgerdoden er bij een aanval zullen en mogen vallen – soms wel 500 mensenlevens voor één persoon. ‘500 Naza voor één doelwit’, zeggen ze dan. Na de première in Venetië en een 25 minuten durende ovatie wil de Israëlische overheid de paspoorten van de makers innemen en worden familieleden van Abraham en Szor thuis opgezocht door woedende mensen. Er wordt alles aan gedaan om deze film en de makers het zwijgen op te leggen. En precies daarom heeft _Naza_ haast: zie 'm nu, vandaag nog.

24 Israëlische soldaten getuigen voor de camera van _No Other Land_-makers Yuval Abraham en Rachel Szor over hun aanvallen op Gaza.

Naza

NRC Filmdag

Als moeder Leslie door dementie niet meer kan praten, moeten haar man (Tom Courtenay) en dochter (Juliette Binoche) bepalen waar goede zorg ophoudt en bemoeizucht begint.

Als dementie moeders stem afneemt, moeten vader (Tom Courtenay) en dochter (Juliette Binoche) bepalen waar beschermen verandert in overnemen.

Queen at Sea

Wanneer de 71-jarige Limburgse regiotaxichauffeur Sjef hoort dat hij zijn geliefde baan kwijtraakt, kiest hij onverwacht een andere afslag en neemt hij zijn vaste passagiers mee voor een rit die niemand van hen had zien aankomen. Wat start als een impulsieve beslissing, groeit uit tot een reis die bij iedereen iets losmaakt, en die Sjef de moed geeft om aan de rest van zijn leven te beginnen.

De 71-jarige Limburgse taxichauffeur Sjef verliest zijn baan en neemt, voor het eerst in zijn leven, de verkeerde afslag.

Nu te zien

Onze filmtips

All of a Sudden

Andiamo a bere l'ultima

Klara and the Sun

Maspalomas

Primetime

The Texas Chainsaw Massacre (re-release)

Alle films

I Swear

Naza

NRC Filmdag

Queen at Sea

Toutes directions

Visual Encounters Film Fest

VR: Claws (A Telephonic Thriller)

VR: Crafting Crimes

VR: Double

VR: Eternal

VR: Library of Dreams

VR: Lúcido

VR: Sunset Motel

VR: The Great Orator

VR: Visitors