Two Prosecutors
- Regie
- Sergei Loznitsa
- Met
- Aleksandr Kuznetsov
- Duur
- 117 min.
- Jaar
- 2026
- Taal
- Russisch, Oekraïens
‘Dat dit kafkaëske en totalitaire gebeuren voelt als zowel een terugblik als mogelijk toekomstbeeld, maakt het allemaal des te angstaanjagender.’
Sovjet-Unie, 1937. In een gevangeniscel worden duizenden brieven verbrand van ten onrechte beschuldigde gevangenen, op zoek naar juridische bijstand. Tegen alle verwachtingen in bereikt één van die brieven zijn bestemming: het bureau van Alexander Kornyev, de jonge, net aangestelde lokale officier van justitie.
Kornyev doet zijn uiterste best om de gevangene te ontmoeten, de zwaarbewaakte partijveteraan Stepnyak. Daarna besluit hij naar Moskou te reizen en de zaak voor te leggen aan de hoofdaanklager. In zijn zoektocht naar gerechtigheid leert Kornyev echter al snel de wrede logica van een totalitair regime.
‘Rusland, 1937. Jozef Stalin is aan de macht en de Grote Terreur is in volle gang. Niemand is veilig voor Stalins paranoia: iedereen kan zomaar van z’n bed worden gelicht als potentiële ‘tegenstander’. Terwijl gevangenissen uitpuilen met onschuldige ambtenaren, wetenschappers en kunstenaars, houden machthebbers elkaar de hand boven het hoofd. Heb je een beeld? Zou in deze wereld weleens de zon schijnen? Zie je felle kleuren voor je of vooral veel bruin en grijs? En zou het mogelijk zijn dat, tegen alle verwachtingen in, op deze plek, op dit moment in de geschiedenis, een jonge openbare aanklager zijn baas in Moskou zo ver krijgt om een onterecht opgesloten gevangene weer vrij te laten? Advocaat Korniev, de hoofdpersoon in kafkaëske drama Two Prosecutors, lijkt als enige niet door te hebben hoe onmogelijk zijn missie is. Of hoe gevaarlijk. Zonder opsmuk serveert de Oekraïens-Belarussische filmmaker Sergey Loznitsa de ene na de andere ongelofelijke scène, waarin onze held probeert te dealen met de verlammende corruptie van het totalitaire regime. Of Korniev nu aan het lijntje wordt gehouden op bezoek in de gevangenis, in een hobbellende trein of in het trappenhuis van een of ander partijkantoor: alles en iedereen in deze film geeft je de kriebels. Dat het hele gebeuren voelt als zowel een terugblik als mogelijk toekomstbeeld, maakt de film des te angstaanjagender.’
