Romería

‘Je bent 18 en klaar voor filmschool, maar voordat je kan beginnen heb je een handtekening nodig van de grootouders die je nog nooit hebt ontmoet. Het is het verhaal van Marina (Llúcia Garcia), die op jonge leeftijd haar ouders verloor en opgroeide in Barcelona, ver weg van haar familie aan de Atlantische kust. Op zoek naar de handtekening, reist ze naar het zonovergoten Galicië en komt ze terecht in hecht netwerk van neven, ooms en tantes. Zonder het zo gepland te hebben, stuit ze zo op een rijk archief van familiefoto’s en -verhalen. Met een camcorder in haar ene hand en haar moeders dagboek in de andere, gaat de aspirant-filmmaker op zoek naar het onbekende leven van haar ouders: naar het uitzicht vanuit hun oude flat, naar de zee waarin ze zwommen, naar de liefde die ze voor elkaar voelden. Maar als verschillende herinneringen elkaar beginnen tegen te spreken, zoekt ze ruimte voor een nieuwe waarheid. De Spaanse filmmaker Carla Simón (Summer 1993, Alcarràs) baseerde Romería grotendeels op haar eigen leven. Haar zonnige film gaat niet alleen over de soms flinterdunne grenzen tussen fantasie, droom en werkelijkheid, maar ook over het stigma rondom de aidscrisis in Spanje, die hand in hand ging met heroïnegebruik en haar scheidde van haar ouders. Juist daar waar ooit gezwegen werd, ligt voor Marina (en Simón) de kans om haar geschiedenis op haar eigen manier te verbeelden.’