Jacquot de Nantes

In 1990 overleed Jacques Demy. Dankzij unieke producties als Les parapluies de Cherbourg en Les demoiselles de Rochefort is hij de filmgeschiedenis ingegaan als 'de meester van de gezongen speelfilm'. Agnès Varda, collega-cineast én levensgezellin, maakte met Jacquot de Nantes een hartverwarmend in memoriam.

Bijzonder is dat zij zich hierbij baseerde op Demy's herinneringen, die hij in een synopsis opschreef en tijdens de opnamen - tot vlak voor zijn dood - aan haar vertelde. Uit dit portret spreekt vooral één ding: de roeping om regisseur te worden was bij hem al vroeg aanwezig. De terugblik - in zwart-wit - beperkt zich tot de periode voordat Demy zijn eerste films zou maken, maar de gebeurtenissen die hem zouden inspireren tot bepaalde karakters of scènes worden ook geïllustreerd met de uiteindelijk verfilmde versies - in kleur. Jacquot de Nantes is geen documentaire over een cineast die nog net op tijd terugkijkt op een rijk gevuld leven, maar een ingenieus samengestelde speelfilm over zijn jeugd.