
Calle Málaga
- Regie
- Maryam Touzani
- Met
- Carmen Maura
- Duur
- 116 min.
- Jaar
- 2025
- Taal
- Arabisch, Spaans
‘Inspirerend: zeventigplusser Maria heeft meer late avondjes, aanvaringen met de politie en goede seks dan een gemiddelde twintiger.’
De Spaanse Maria geniet van haar rustige leven in het Marokkaanse Tanger. Wanneer haar dochter haar huis verkoopt en ze gedwongen op zoek moet naar een nieuwe plek, besluit ze zich daar niet zomaar bij neer te leggen.
We hebben haar even moeten missen, maar vier jaar na het liefdevol gesponnen The Blue Caftan is regisseur Maryam Touzani terug in Cineville. In haar derde film ontmoeten we de 79-jarige Maria (gespeeld door Spaans filmicoon Carmen Maura, bekend uit de vroege films van Pedro Almodóvar), die in haar eentje van het leven in Tanger geniet. Tot haar dochter de rust verstoort met plannen om Maria’s appartement te verkopen. Met haar inmiddels onmiskenbaar tedere blik won Touzani de publieksprijs op het filmfestival van Venetië, dus die vier jaar wachten waren het meer dan waard.
‘Vrijheid, blijheid en het warme Tanger aan haar voeten: het leven van de Spaanse zeventigplusser Maria (gespeeld door Almodóvar-icoon Carmen Maura) is prachtig. Dat het op die leeftijd nóg een tandje mooier kan, verwacht niemand, maar Maria krijgt het voor elkaar. Al gaat daar wel een flinke tegenslag aan vooraf: dochter Clara staat plots op de stoep met de boodschap dat ze het familie-appartement in Tanger – de plek waar Maria al haar hele leven woont – gaat verkopen. Ze moet geld hebben om in Madrid te overleven als verpleegster en pas gescheiden moeder. Maar Maria laat zich niet zomaar wegsturen en begint aan een zonnige coming-of-old-age, die alles vraagt van haar zelfredzaamheid. De Marokkaanse filmmaker Maryam Touzani (The Blue Caftan) weet zo opnieuw te verrassen met een troostrijk verhaal over een eigenzinnige buitenstaander, die tegen de stroom in kiest voor haar eigen pad. Het resultaat: meer late avondjes, aanvaringen met de politie en goede seks dan een gemiddelde twintiger. Touzani laat je zo bijna vergeten dat dochter Clara thuis in Spanje ten onder gaat aan onbetaalbare huizenprijzen en de kosten van een mandje boodschappen. Bijna.’


